فوریه 25, 2020

اثرات بمباران اتمی ژاپن بر سلامتی افراد | بیماری

بررسی ابعاد سلامتی فاجعه تاریخی بمباران اتمی هیروشیما و ناگازاکی

۶ اوت سال ۱۹۴۵ میلادی (حدود ۶۳ سال پیش) یه بمب اتمی، هیروشیما رو ویرون کرد. سه روز بعد هم شهر ناگازاکی به وسیله یه بمب اتمی دیگه خراب شد. ستاد امپراتوری ژاپن از دکتر نیشینا (Y. Nishina) خواست که به هیروشیما بره. اون به این نتیجه رسید که این خرابی گسترده در اثر بمبای اتمیه.

وقتی که این بمبا افتادن، هیروشیما و ناگازاکی به ترتیب ۰۰۰/۳۱۰ و ۰۰۰/۲۵۰ جمعیت داشتن. حدود ۰۰۰/۹۰ تا ۱۴۰/۰۰۰ نفر در هیروشیما و ۰۰۰/۶۰ تا ۰۰۰/۸۰ نفر در ناگازاکی فوراً یا ۲ تا ۴ ماه بعد از بمباران فوت کردن که به دلیل ویرون شدن خونها در اثر طوفان اتمی (موج انفجار)، تشعشع گرمایی، آتیش و اشعه های (آلفا، بتا، گاما و نوترونی) به وجود اومده به وسیله بمب اتمی بود.

این کمیسیون تا سال ۱۹۷۵ فعالیت خود رو ادامه داد و بعد از اون RERF (بنیاد تحقیقات اثرات تشعشات اتمی) کار رو ادامه داد.

کمیسیون تعیین تلفات بمب اتمی (ABCC) بیان می داره که خیلی از آدما به اشتباه فکر می کنن که مشکلات مادرزادی بین کودکان باقیمونده در بمباران اتمی هیروشیما و ناگازاکی بیشتر شایعه، ولی این جوری نیس.

هر چند که براساس بسیاری تحقیقات میشه گفت تغییرات ژنتیکی، تنها مشکل به وجود اومده به وسیله بمب اتمیه.اشعه های اتمی می تونن باعث جهش ژنی شن. تابش اشعه اتمی به موش و کرما باعث جهش ژنی در اونا شد. این تغییرات ژنی هنگام زاد و ولد رخ میدن مثل تغییر رنگ پوست یا شکل بال و… ولی در آدم دیده نشده.

ما نیاز به روشای پیشرفته و پیچیده ای داریم تا بتونیم تغییرات دقیق رو در افراد در برابر اشعه ثابت کنیم.

کمیسیون تعیین تلفات بمب اتمی (ABCC) طی یه دوره وقتی ۶ ساله از بهار ۱۹۴۸، ۷۶۶۲۶ نوزاد تازه به دنیا اومده رو در هیروشیما و ناگازاکی تحت بررسی و آزمایش قرار داد. هنگام این بررسی، غذا در ژاپن جیره بندی شده بود. خانمای باردار جیرهای خاص گرفتن. پس محققین تونستن مشخص کنن که درصد بارداریا تا هفته بیستم بدون مشکلی پیش رفت.

آزمایشات پزشکی روی نوزادن تازه متولد شده و کالبد شکافی روی جنینای مرده معلوم کرد که مشکلات مادرزادی در نوزادان مادرانی که در برابر تشعشات اتمی بودن، خیلی فرقی نداشت.

محققین ۲۱۷۸۸ نوزاد رو مدت کوتاهی بعد از تولد آزمایش کردن و دوبارهً ۸ ماه بعد تکرار کردن.

براساس یه مرور کوتاه، بنیاد تحقیقات اثرات تشعشات اتمی (RERF)، اخطار داد: هر چند که از نظر آماری رابطه مهمی بین مشکلات مادرزادی و تشعشعات اتمی پیدا نشده، ولی نمیشه ادعا کرد که جهش ژنی در اثر اشعه های اتمی نبوده.

بعد از بمباران اتمی، محققین در شکلای جور واجور گیاهان و جانواران جهش ژنی رو دیدن، پس چیجوری می تونیم بگیم که ژنای آدم در اثر تابش اشعه، دچار جهش نشده ان؟

بررسی دراز مدت بازماندگان بمباران اتمی هیروشیما و ناگازاکی نشون داد تشعشات زیاد بمب اتمی باعث افزایش سرطان در این افراد شده. از ۱۷ نوع سرطان موجود، بازماندگان بمباران اتمی گرفتار به ۱۶ نوع اون شده بودن. ولی در مقادیر کمتر تشعشات، خطر سرطان ثابت نشد.

کارکرد بازسازی سلولا در همه سطوح (مقادیر اشعه ها) نقش داره.

عده قلیلی فکر می کنن که تشعشعات در مقدار کم، واسه آدم خوبه. اونا ادعا می کنن متخصصین حفظ امنیت تابش اشعه(آدمایی که درباره قرار گرفتن در برابر اشعه معیارهای سلامتی رو در نظر دارن.)، علاقه خاصی به این دارن که بگن تابش اشعه در هر مقداری خطرناکه. اونا این حقیقت رو ندیده می گیرن که «فرضیه خطرات اشعه حتی در سطح کم» به عنوان یه احتیاط جدی واسه حفظ سلامت افراد در نظر گرفته می شه.

بررسی ۱۶۰۰ کودکی که طی بمباران اتمی هیروشیما و ناگازاکی، در رحم مادر باردار خود بودن و در دوران جنینی تحت اثر اشعه های اتمی قرار گرفته بودن نشون داد که ۳۰ تا از اونا دچار "عقب افتادگی ذهنی" شدید شده بودن. تا هفته هفتم بارداری اشعه ها تأثیری روی رشد ذهنی نداشتن. بین هفته هشتم تا پانزدهم بارداری احتمال دچار شدن به عقب افتادگی ذهنی بسیار زیاد بود. شاید افزایش و مهاجرت سلولای عصبی در ناحیه کورتکس مغز درزمان این دوره وقتی بیشتره. از هفته ۱۵ تا ۲۵، گسترش عقب افتادگی ذهنی، به طور وضوح کمتر بود.

معمولا، اندازه عقب افتادگی ذهنی بستگی به اندازه (دوز) اشعه تابیده شده داره. واسه این دوز، هیچ سطح آستانه ای پیدا نشد که پایین تر از اون اندازه تاثیر صفر باشه.

تحقیقات گذشته RERF بیان می داره که تابش اشعه، خطر مرگ به وجود اومده به وسیله بعضی بیماریا رو در مقایسه با سرطان خیلی کم زیاد می کنه. گسترش گرفتگی عضله ی قلبی (انفارکتوس میوکارد)، بیماریای طولانی کبدی، بیماریای تیروئید و غده داخل رحمی در بین بازماندگان بمباران اتمی کمی بیشتره. دلایل نشون میده که تشعشات اتمی مرگ به وجود اومده به وسیله سرطان رو در کسائی که طی بمباران در شکم مادرشون بودن، زیاد می کنه.

سازمانای بین المللی هنگام بررسی بیماریا و مرگ بازماندگان بمباران اتمی، از اطلاعات RERF استفاده می کنن تا پیشنهادای لازم رو واسه پیشگیری از اثرات مضر تشعشات در کسائی که با اون سر و کار دارن (مثل بخش عکس ورداری پزشکی) و همه افراد ارائه بدن، حتی اگه اثرات مضر تشعشات در سطح کم، به طور قطعی اثبات نشده باشه.

به دلیل کم بودن تشعشات اتمی الان، رسیدن به دلایل قطعی مبنی بر اثرات مضر اشعه بعید به نظر می رسه.

در هر صورت باید اندازه تماس با همه اشعه ها رو تا حد قابل قبولی کاهش بدیم.

نیره ولدخانی- کارشناس علوم تغذیه

*

منبع : tebyan.net

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *